Rowing and Running

De Hel van Egmond

Geplaatst op 11 januari 2016 door Rowing and Running

Zondag 10 januari, 09:00 uur. 104 dagen Sportrusten training voor mijn allereerste halve marathon ooit. Ik kijk voor de zoveelste keer deze week naar de weersvoorspellingen. En weer zijn deze veranderd. De windkracht is nu toegenomen tot 6, regen tijdens de start van DE halve marathon. Gevoelstemperatuur van 4 graden.

De belangrijkste vraag: wat trek ik aan… Gezien de wind en regen, wordt dat een thermoshirt, dun shirt met lange mouwen en een jasje. Dat jasje gaat dan uit als we het strand afgaan. En mijn nieuwe Buff natuurlijk.

Om 11:00 uur komen we aan in de sporthal. Het is er gezellig druk. We lopen naar de finish van de kwart marathon waar een paar loopmaatjes gaan finishen. Het is koud met die wind, een paar druppels vallen naar beneden. Na de finish van ons laatste loopmaatje lopen we terug naar de sporthal. Even omkleden, drinken en naar de start. Net te laat voor ons eigen rode startvak komen we aan, dus we starten in blauw.

Het begin gaat snel, na 300 meter duiken we het strand op. Daar is het nog lekker hard. Maar wat een wind. Dat is eerder windkracht 7 dan 6 en er zitten flinke vlagen tussen. Iedereen probeert achter een ander te gaan lopen, ik ook. Soms hangt er dan weer iemand achter mij. Maar de tempo’s zijn zeer verschillend, er is niemand waarmee ik een koppeltje kan vormen om elkaar af te wisselen van de kop. Dus is het onrustig van de een naar de ander doorschuiven of terugvallen. Het waaiert ook flink heen en weer op het strand. Er zijn grote stukken omgewoeld zacht strand, dan duikt iedereen weer naar de waterkant, en dan een paar honderd meter verder weer terug het strand op. Wat een heerlijk gevecht met de elementen van de natuur.

Mijn hartslag op het strand ligt een stuk hoger dan ik had gewild. Maar ik voel me goed, dus ik probeer er maar niet op te letten.

Eindelijk is daar dan het punt dat we van het strand afgaan. Kleine helling door mul zand omhoog, dat gaat goed. Dan door de duinen gaat het op en neer. Jasje uit en proberen mijn hartslag weer naar beneden te krijgen. gelijk ook mijn eerste gelletje. Gezien de troep in de duinen hebben meerdere lopers dat gedacht. Mijn verpakking gaat terug in het zakje waar die in zat. Die gooi ik later wel weg in een AFVALBAK! Als iedereen dat nu doet, scheelt het een hoop troep in die mooie duinen. Wat een raar volk zijn we toch.

Foto: http://www.sauconyegmondhalvemarathon.nl

Na 12 kilometer begin ik het heel zwaar te krijgen. Bij het 13 kilometer punt slaat de man met de hamer bij een drinkpost goed toe. Ik drink twee bekertjes water, en dribbel rustig een stukje om al het water ook binnen te krijgen.

Vanaf dat moment zit er een engeltje en een duiveltje op mijn schouder. Het Engeltje zegt dat het beter is om te stoppen en te wandelen. Het is niet erg, het is tenslotte je eerste Halve Marathon. Het Duiveltje schreeuwt heel hard ertegen in. NEEE, DOORLOPEN!! JE ZULT HET HALEN! Dus ik loop door, onder aanmoediging van mijn duiveltje. En het vele enthousiaste publiek! En zo tel ik de kilometers af.

16 kilometer! Nog maar 5 te gaan. Dat moet toch kunnen binnen een half uur! Ik neem nog een gelletje. 19 kilometer. Nog 2 kilometer! Nu komt de beruchte Bloedweg. Ja, het gaat omhoog, maar niet zo heel steil. Je bent boven voor je het weet. Het zware is natuurlijk dat dit heuveltje aan het einde van de race zit. Maar vandaag hadden we op het strand het zwaarste deel al gehad.

20 kilometer! Nog maar een te gaan!, nog even de bocht naar beneden en dan links, omhoog, naar rechts en dan nog 150 meter tot de finish. Ik probeer nog aan te zetten, maar er zit echt niet meer in. 50 meter voor de finish ben ik al aan het juichen in mezelf. YES!!! I DID IT!! Een race op karakter. Eindtijd is niet belangrijk, ik heb mijn allereerste halve marathon gelopen, en ondanks dat ik na 12 kilometer al de finish lijn had willen zien, heb ik hem helemaal uitgelopen!

Na de finish kan ik bijna niet blijven staan. Lopen gaat eigenlijk ook niet… Het voelt alsof ik een marathon heb gelopen, als ik me de verhalen van de marathonlopers goed herinner. Ik probeer heel rustig door te lopen en te blijven bewegen, drinken ophalen (op in een paar luttele secondes). De medaille krijg ik aangereikt door een heel aardige vrijwilliger (v) die me bemoedigende woorden toespreekt. Ik loop vervolgens naar de sporthal; wat is dat nog een eind. Ik loop ongeveer een kilometer per uur…. Eenmaal in de sporthal, mag ik lekker douchen (het voordeel van Champion lid zijn!) en ga ik nog voor een sportmassage langs bij de vrijwilligers van de NSG.

Nu, een dag later, hangt de medaille om mijn nek terwijl ik dit type. Trots dat ik mijn eerste halve marathon onder deze omstandigheden heb uitgelopen, maar ook teleurgesteld in mijn tijd en vooral de uitvoering van mijn plan. Ik ben gewoon te hard gestart en heb dat flink moeten bekopen in de laatst 8-9 kilometer. De spieren zijn goed, waarschijnlijk dankzij die massage. Alleen heb ik wat last van mijn linker buitenknie (iliotibiaal frictie syndroom). Vooral na lang stilzitten voel ik hem, en moet ik weer wat bewegen om de die soepel te krijgen. Zoals het nu voelt is dat vanavond weer over.

Geplaatst in Egmond, Halve Marathon, Hardlopen, Strand, Wedstrijd | Tags: duinen, egmond, halve marathon, Hardlopen, Sportrusten, wedstrijd | 12 reacties

Laatste loodjes voor Egmond

Geplaatst op 9 januari 2016 door Rowing and Running

De laatste week voor mijn allereerste Halve Marathon kent niet de ideale voorbereiding. Voor mijn werk moet ik naar Brussel. Nu is dat normaal geen straf, maar deze week wel. In twee opzichten.

Ten eerste was er geen tijd om overdag te trainen. ’s Avonds in het donker door Brussel centrum hardlopen, een stad die ik niet goed ken, trok me niet erg. Ik had mijn spullen bij me, met lichtjes en al, maar niemand die mee wil of kan. En niet kunnen hardlopen vind ik vreselijk.

Ten tweede, het eten en de wijn is in Brussel een waar genot. En ik houd heel erg van eten en wijn… Maar deze week natuurlijk geen wijn, en ook wel een beetje opletten dat je niet teveel eet. En vooral niet teveel suiker in de vorm van heerlijke Godiva, Leonidas of Neuhaus chocoladebonbons…

Maar de lunches die we er krijgen zijn spectaculair. Alsof er een engeltje op je tong plast… Elke maaltijd en elke gang weer. Het een nog lekkerder dan het ander. En dat kan ik echt niet laten staan. Alles gaat schoon op. Een korte impressie:

Als je overdag niet kunt hardlopen en ’s avonds wil je niet door de donkere stad, dan ben je dus aangewezen op indoor trainen in je hotel.

Ohh Hell…

Dit hotel heeft geen tredmill (misschien maar goed ook, vorig jaar heb ik op zo’n ding mijn kuit geblesseerd), dus ben ik aangewezen op een indoor fietstrainer en aan de gewichten hangen. Op het programma staan natuurlijk korte lichte trainingen, dus vertaalt naar 35 minuten fietsen en 10 minuten krachttraining.

Ik wil ook nog op een soort step / langlauf machine. Ik zie een mooie dame op dat apparaat, dus dat moet ik ook kunnen. Dat heb ik geweten.

Ohh Hell in het kwadraat….

Als je met een cadence van 180 stappen per minuut op dat apparaat losgaat, weet je van achteren niet meer dat je van voren leeft. Maar ja, mijn benen willen graag 180 lichte stappen per minuut doen. Daar is dit apparaat niet voor gemaakt. Of misschien ben ik niet voor dit apparaat gemaakt. Anyway, na 2 minuten proberen ben ik er snel van afgestapt, geblesseerd raken aan zo’n apparaat een halve week voor je wedstrijd is nergens voor nodig.

Op preraceday (vandaag) dan maar een rustige loop gedaan van ongeveer 6 km in de mooie waterleidingduinen, wederom vol met hertjes. De benen weer laten wennen aan hardlopen, en nog even een gelletje testen.

Morgen is de dag. Mijn eerste halve marathon tijdens de zwaarste halve marathon van het seizoen, zo zeggen ze. De weersvoorspellingen zijn pittig. ZW5, regen en een gevoelstemperatuur van 4 graden. We zullen zien, ik heb er zin in!

Geplaatst in Egmond, Halve Marathon, Hardlopen, Strand, Trainen, Wedstrijd | Tags: Brussel, duinen, egmond, eten, halve marathon, Hardlopen, trainen, wedstrijd | Plaats een reactie

Plannen voor 2016

Geplaatst op 9 januari 2016 door Rowing and Running

Na een uitgebreide terugblik op 2014-2015, het jaar waarin ik begon met hardlopen, alles mocht en niets moest, wordt het nu toch serieuzer. Mijn eerste halve marathon komt eraan en alle wedstrijden over 5, 10 of 15 km moeten nu gelopen worden in een snellere tijd dan ik dat in 2014-2015 deed. Er moeten verwachtingen worden waargemaakt.

De grootste uitdaging voor 2016 wordt, naast mijn al genoemde eerste halve marathon van Egmond, de RopaRun. Ik ga met team tweeënveertig in estafette
van Parijs naar Rotterdam lopen. Een team van 25 mensen, waaronder 8 lopers, cateraars, chauffeurs, navigators, fietsers, fysiotherapeuten en andere begeleiders en een teamcaptainleggen deze dik 520 kilometer, ofwel 65 kilometer per loper, af binnen 48 uur. Niet alleen het lopen is een uitdaging, ook het teamwerk, de afwisselingen, het elkaar ondersteunen in de moeilijke nachtelijke uurtjes en de weinige slaap in die 48 uur zijn elementen die dit evenement zwaar maken.

Dit jaar ga ik mij ook meer richten op het versterken van mijn core, het verhogen van mijn basissnelheid en heb ik het doel om de 10 kilometer binnen de 50 minuten te lopen.

Daarvoor moet je natuurlijk trainen. Ik blijf lekker lopen bij KAV Holland en ga een cursus Chirunning volgen bij Marion Meesters. Ik wil natuurlijk een aantal mooie loopjes lopen, daar doe ik het tenslotte voor! Ik ga in ieder geval proberen aan de volgende wedstrijden mee te doen:

Saucony Egmond Halve Marathon
Mizuno Groet uit Schoolrun 10k
Runnersworld Zandvoort CircuitRun 12k
ECI Letterenloop 10k
Vitaminstore Halve van Haarlem 10k of halve marathon
Berenloop Terschelling Halve marathon
Midwinterduinloop 16,7k of Bruggenloop 15k

Andere loopjes die ik ga proberen in te passen zijn de Dam tot Damloop en de SportSupport loopjes in Haarlem e.o.. Voor de oplettende lezer, dit zijn ook de loopjes die ik dit jaar deed of wilde doen. Saai? Misschien, maar voor mij het moment om te kijken of ik vooruit ga. En let wel, dit is dan pas de tweede keer dat ik de loopjes doe, dus er is nog genoeg te ontdekken voor mezelf.

Geplaatst in Egmond, Haarlem, Hardlopen, Schoorl, Trainen, Wedstrijd, Zandvoort | Tags: 10k, 12K, egmond, haarlem, Hardlopen, trainen, wedstrijd, Zandvoort | 1 reactie

Mijn eerste (verlengde) hardloopjaar

Geplaatst op 3 januari 2016 door Rowing and Running

Aan het einde van het jaar is het de gewoonte om terug te kijken naar het afgelopen jaar. WordPress, Strava, Facebook, ze slaan je om de oren met “Je momenten uit het jaar 2015!”. Ik kijk altijd liever naar de toekomst, maar soms is het goed om stil te staan bij wat je nu hebt bereikt in het afgelopen jaar, om realistische doelen voor het volgende jaar te kunnen stellen.

Natuurlijk doe je dat toch alleen als er een reden is om je goed te voelen over jezelf denk ik dan, en die reden heb ik in ruime mate, dus waarom niet. Een beetje hardloopmotivatie kan nooit kwaad!

Ik wil iets verder terugkijken, een soort van verlengd hardloopjaar, namelijk vanaf het moment dat het hardloopvirus me te pakken kreeg in 2014, tijdens de Halve van Haarlem op 28 september 2014, waar ik de 5 kilometer liep.

Op deze memorabele dag passeer ik in 32 minuten en 4 seconden compleet uitgeput de finishlijn. Een jaar later, op 27 september 2015 loo ik wederom de 5 kilometer tijdens de Halve van Haarlem, nu in een tijd van 24 minuten en 10 seconden, een verbetering van bijna 8 minuten. Ook moe, maar weer snel hersteld.

Eerst mogelijke interessante, maar toch zinloze statistische informatie over 28-09-2014 tot en met 31-12-2015.

2014-15 Running infographic.jpg

Gemiddelden en totalen zijn leuk, maar vooral de progressie in tempo, afstanden en aantal trainingen per week zijn voor mij inspirerend. Waar ik in 2014 niet meer dan 2 trainingen per week in 8, max 9 km/h kan lopen, zonder last te krijgen van achillespezen, kuiten of hamstrings, kan ik nu redelijk gemakkelijk 4 trainingen per week afwerken, met intensieve trainingen tot ruim 13, 14 km/h.

In oktober 2014 begin ik met Run to the Start Egmond bij KAV Holland. Daar ben ik blijven hangen en loop nu 2 keer per week met de groep. Mijn techniek is daardoor van 140 zware hiellanding passen per minuut omgezet in een lichte tred op de midden- / voorvoet met 175-180 passen per minuut. Ik gebruik bewuster mijn arminzet, loop rechtop (zo goed als…), en ben me bewust dat techniek iets is waar je continu aandacht voor moet hebben.

Niet alleen de loop- en techniektrainingen dragen bij, ik heb ook 8 kilo minder mee te dragen. Dat was geen doel, maar wel een leuk bijverschijnsel. En dat mindere gewicht scheelt dus behoorlijk. Ook in slijtage van materiaal (en waarschijnlijk ook van mijn heupen, knieën en enkels). Mijn eerste schoenen gingen niet meer dan 500km mee, mijn laatste paar heeft er al 700km op zitten, en kan nog wel even mee op de baan en in de duinen. Voor de weg heb ik 50 kilometer geleden alvast nieuwe gekocht.

2014-2015 was mijn eerste echte hardloopjaar. Erg trots ben ik op mijn behaalde resultaten in wedstrijden en de progressie die ik maak in tempo en afstand. De laatste drie maanden van 2015 train ik voor mijn allereerste halve marathon in Egmond. Dat is dan ook gelijk mijn eerste doel: Een halve marathon uitlopen en een mooi PR neerzetten!

Geplaatst in Haarlem, Hardlopen, Trainen, Vogelskijken | Tags: Ademhalen, atletiek, egmond, haarlem, Hardlopen, trainen, verslaafd, wedstrijd | 3 reacties

Bruggenloop Rotterdam

Geplaatst op 14 december 2015 door Rowing and Running

Ik zou zaterdag 12 december meedoen aan de Midwinterduinloop in Egmond. Door een zware week met op donderdag en vrijdag concerten, besloot ik de wedstrijd over te slaan. De zondagochtendtraining moest ik ook overslaan door andere verplichtingen. Maar hoe weet ik niet, maar halverwege de ochtend kreeg ik van een teammaatje (Roparun Team 42) de vraag of ik mee wilde doen aan de Bruggenloop in Rotterdam. Na wat overleg met het gezin bereidde ik mij in alle haast zo goed als mogelijk voor op deze wedstrijd van 15 kilometer door Rotterdam.

20151213 Bruggenloop-1

Ik besluit om deze wedstrijd, net als ik van plan was met de midwinterduinloop, als voorbereiding te zien op de Halve Marathon van Egmond. Dus lopen op HM tempo, voor mij de hartslag tussen de 169 en 174 houden. Dan loop ik gemiddeld zo tussen de 5:30 en de 5:45 minuut per kilometer, dus een tijd van 1:25-1:30 zou erin moeten zitten.

Het is prachtig weer, lekker koud, weinig wind en na een uurtje hele lichte spatjes die je lekker helpen afkoelen. Ik loop heel soepel, en in een stabiel tempo. Na 11 kilometer is daar dan de Brienenoordbrug. Wat een prachtig gezicht al die mensen op de brug met hun lichtjes! De helling is goed te overzien en niet heel lang, dus ik ga gewoon in hetzelfde tempo omhoog. Eenmaal boven zie ik een heel lang stuk downhill! Wat heerlijk om je door de zwaartekracht mee te laten voeren naar beneden!

De laatste 2 kilometer voel ik me nog heel goed. Ik ga versnellen en de laatste kilometer blijf ik door versnellen. Op de laatste 500 meter wil iemand me voorbij lopen, maar dat laat ik me niet gebeuren. Ernaast, erop en erover! Zo over de finish direct in de ruggen van mijn voorgangers. het staat plotseling heel erg stil. Iedereen wil natuurlijk zijn medaille, flesje drinken, even napraten met vrienden, en dat allemaal in de eerste 200 meter na de finish.

Wat een drukte en gezelligheid deze loop, dat had ik niet verwacht. 12000 lopers, en heel veel publiek!

Eindtijd: 1:24:43, 5:39m/km, 10,6km/uur, met een gemiddelde hartslag van 173. Heel klein beetje sneller dan gepland. En niet te vergeten een PR op de 15 kilometer, het is dan ook mijn eerste 15 kilometer wedstrijd….

Ik voel me nog zo fit, die laatste 6,1 kilometer bij de Halve Marathon lijken geen probleem. Nog maar een paar weken en dan…. Mijn eerste Halve Marathon!

Geplaatst in Hardlopen, Trainen, Wedstrijd | Tags: Duurloop, Hardlopen, PR, wedstrijd | 1 reactie

50 days of Sportrusten

Geplaatst op 14 december 2015 door Rowing and Running

~~Vandaag~~ 20 dagen geleden ben ik precies op dag 50 aanbeland van het 100-dagen schema van Sportrusten. Tijd voor een korte terugblik.

Dit is de tweede keer dat ik ben gestart met het 100-dagen Halve Marathon schema van Sportrusten. De eerste keer, voor de Dam-tot-Damloop raakte ik rond dag 65 geblesseerd en viel een deel daarvan midden in de vakantie. Dit keer heb ik tot nu toe iets van 3 trainingen moeten overslaan door een griepje en een weekendje weg.

(N.B.: Alle genoemde trainingsafstanden zijn KERN afstanden. Daarvoor doe ik nog een warming up van ong. 10 min lopen (1500-2000 meter) en een paar minuten losmaakoefeningen en na afloop doe ik een cooling-down van wederom ong. 10 min. lopen en in alle rust nog wat rek- en strekoefeningen, gecombineerd met ademhalingsoefeningen.
N.B.2. Alle trainingen voer je uit op een vooraf bepaald hartslagniveau.)

Elke week loop ik een zogenaamde Vogeltjeskijken loop. Een training van 5 kilometer, waarbij ik mijn hartslag gemiddeld onder de 150 spm moet houden. Ik loop deze altijd op zaterdagmorgen, voor ik ga ontbijten, en bij voorkeur in de Amsterdamse Waterleidingduinen. De eerste keren vond ik dit erg lastig, je loopt zo langaam, dat je bijna omvalt. Maar na een paar keer begint het te wennen. Je geniet van de omgeving en je kunt werken aan je looptechniek!
Zo begon ik deze 100 dagen met een gemiddelde van 6:30 m/km @HR150, nu loop ik bij dezelfde hartslag al rond de 6:00 m/km.

De andere drie trainingen per week zijn een training op HM (Halve Marathon) hartslag (169 spm), HM+ hartslag (174 spm) en een intensieve training (178 spm). De afstanden hiervoor verschillen tussen de 6 en de 10km voor HM en HM+ trainingen en 4-5 kilometer voor de intensief training. (Mijn omslagpunt ligt op 183 spm, mijn maxHR ligt op 200 spm). De maximaal test doe je natuurlijk maximaal, dus gewoon zo hard mogelijk over 10 kilometer.

Vooral de HM+ en de Intensieve trainingen zijn zwaar. Het is lastig om zo hard te lopen dat je in de buurt van die hartslag komt. Voor je gevoel moet je echt hard lopen. Maar ook dat went, het lukt vooral beter om een tempo goed vast te houden bij die hartslag. En zolang de hartslag redelijk stabiel is, kun je dat ook langer vasthouden.

Enige progressie? Moeilijk te zeggen. Veel van deze trainingen doe ik tijdens de groepstrainingen van mijn club. En dan pas ik me ook aan aan de training van de dag. Moet ik 7 kilometer op HM+ (HR 174) en doen zij een interval? Dan probeer ik de interval in ieder geval zo te lopen dat mijn gemiddelde richting die hartslag gaat. Ik merk wel dat de intensieve trainingen en de wedstrijden over 5 en 10 kilometer, niet alleen sneller gaan, maar ook gemakkelijker.

Ademhaling
Een groot onderdeel van de 100 dagen training is je ademhaling. Elke dag een ademhalingsoefening, en tijdens het lopen ook proberen rustig te ademen. Tijdens een training merk je echt dat je hartslag daalt als je goed ademt. Na de training of tussen de intervals bewust ademen helpt je sneller te herstellen Ik pas de ademhalingsoefeningen nu ook toe tijdens vergaderingen. En in de auto. Je komt een stuk minder gespannen uit een vergadering of een lange autorit.

En in bed, vlak voor het slapen gaan, 10 minuten een ademhalingsoefening doen is heerlijk. Meestal val ik al na 4 of 5 minuten in slaap!

Conclusie
Het concept van sportrusten staat me erg aan. Niet alleen het lef om iets nieuws te willen brengen aan de hardloopwereld, met daarbij de nodige onderbouwingen, maar ook het trainen op hartslag is iets wat ik zelf in mijn roeitrainingen vroeger heel veel gedaan heb. Het bereid je goed voor op de inspanning tijdens een wedstrijd.

Mentaal is het een ander verhaal. Als je nooit meer dan 10km hebt getraind voor een Halve Marathon, hoe kun je jezelf dan mentaal voorbereiden? Veel vertrouwen hebben in het schema? Ik loop af en toe wel meer, door het toevoegen van een warming up en cooling down, of omdat ik een afslag mis. Maar dit is voor mij wel een punt om over na te denken. Mogelijk de 16,8km lange midwinterduinloop in Egmond gebruiken als test.

Nog 50 27 dagen te gaan!

Geplaatst in Hardlopen, Vogelskijken | Tags: Hardlopen, Sportrusten, trainen | Plaats een reactie

Het belang van parcourskennis

Geplaatst op 12 november 2015 door Rowing and Running

Zaterdag liep ik dan de Kleintje Berenloop, een wedstrijd over 10k (en 100 meter) door het prachtige landschap van Terschelling.

Ik doe de Berenloop voor het eerst mee, net zoals de meeste lopen dit jaar. Het is zelfs mijn eerste keer op Terschelling.
Met 3 loopmaatjes vertrek ik vrijdagmiddag naar Harlingen. Na aankomst in West-Terschelling pakken we in de stromende regen en harde wind de gehuurde fietsen en fietsen we in het donker naar ons huisje in Hee. Eenmaal doorweekt daar aangekomen wordt tegelijkertijd onze bagage afgeleverd. Daarin zat mijn regenbroek. Handig… :-(. Later die avond fietsen we naar Midsland voor ons diner, wederom door de stromende regen. Gelukkig is het op de terugweg ietsje droger.

Na een goede nacht slaap sta ik vroeg op om mij voor te bereiden op de 10k. Ik ken het parcours niet, hoe moet ik nu mijn race indelen? Tijdens onze fietstocht naar de start fietsen we over de laatste 2-3 kilometer van het parcours. Daar zit een voor op de fiets-gevoel best steile klim en een mooie steile afdaling in. Heerlijk voor op de fiets die afdaling, maar je kunt tijdens het lopen je benen niet stilhouden…

De helling na 8 kilometer wordt na de bespreking met een paar ervaren Berenloop atleten in mijn gedachte alleen maar groter. Zo groot zelfs, dat ik besluit vooral niet te hard te starten. Ik loop op hartslag en wil die niet tot mijn omslagpunt laten komen tot de “Col d’Aubisque” na 8 kilometer.

Na de start haak ik aan bij twee lekker lopende dames en een heer. Tempo is goed, mijn hartslag blijft stabiel. Na 6 kilometer laat ik ze toch gaan, omdat ik me niet kapot wil lopen voordat ik voorbij de “Col du Tourmalet” ben aangekomen. Eenmaal bij mijn “Alpe d’Huez” aangekomen beklimming, blijkt de berg gereduceerd tot een voor bejaarden bewandelbare scheepshelling voor roeiboten. Heb ik me voor niets zo ingehouden!

Naar beneden pak ik het tempo op en “sprint” enigszins teleurgesteld de laatste anderhalve kilometer naar de finish. Uiteindelijk finish ik in de buurt van mijn snelste 10k tot nu toe en sneller dan ik ooit in een wedstrijd heb gelopen. Maar toch knaagt het, ik had sneller gekund… Als ik het parcours maar had gekend.

Geplaatst in 10km, Hardlopen, Wedstrijd | Tags: 10k, duinen, Hardlopen, Omslagpunt | 2 reacties

Hertjes kijken

Geplaatst op 3 oktober 2015 door Rowing and Running

Egmond, 10 januari 2016. Mijn eerste halve marathon. Schema van Sportrusten van 103 dagen. Vandaag dag 5, de eerste Vogeltjeskijkenloop. Weer lekker in de Waterleidingduinen lopen. Wat een prachtige natuur hebben we in Nederland en wat fijn dat ik zo dichtbij woon en daar elke week kan lopen.

Dat de omwonenden last hebben van de vele herten begin ik nu wel te begrijpen. Onze vogeltjeskijken loop wordt elke paar honderd meter bruut onderbroken door een paar herten op het pad, die natuurlijk gefotografeerd moeten worden. Zo wordt de loop een interval training. Van hertje naar hertje.

De tekst van op mijn T-shirt van Sportrusten met “Ik kan wel sneller, maar vandaag kijk ik vogels” moet maar veranderen in: “Ik kan wel sneller, maar vandaag fotografeer ik hertjes” of “Ik kan wel sneller, maar vandaag sluip ik achter hertjes aan”

Al met al dik 8 kilometer gelopen in een mooi rustig tempo. Nog 99 dagen te gaan.

Geplaatst in Egmond, Haarlem, Hardlopen, Trainen, Vogelskijken | Tags: duinen, egmond, Hardlopen, Sportrusten, trainen | 4 reacties

5km tijdens de Halve van Haarlem

Geplaatst op 3 oktober 2015 door Rowing and Running

Vandaag is het dan zover. De Halve van Haarlem. Door mijn blessure van de afgelopen weken loop ik 5 kilometer. Precies waar mijn verslaving vorig jaar ook mee is begonnen. Het heeft zo moeten zijn kennelijk.

In de afgelopen trainingen, waarvan een door Tallinn, Estland, blijkt dat mijn blessure zich steeds beter houdt. De laatste vogeltjeskijken training in de Waterleidingduinen in Zandvoort heb ik er voor het eerst helemaal geen last meer van.

Tot op de ochtend van de wedstrijd twijfelde ik of ik nu wel een wedstrijd moest lopen. Ik kon kon ook heerlijk met mijn loopmaatjes gaan trainen in de duinen. Een toptijd zou er toch niet inzitten na 4 weken alleen maar roeien en net 4 hardlooptrainingen achter de rug. Echter droom ik ’s nachts van de wedstrijd. 24:42 zou zijn eindtijd worden. Mooie tijd, een palindroom, met het magische getal 42 erin! Als rechtgeaard (top) sporter geloof ik heilig in omina en besluit de wedstrijd te gaan lopen.

Het is gezellig druk in de stad. Mooi weer en een dag vol met muziek en hardloopwedstrijden, die elkaar netjes opvolgen staan garant voor een succesvolle dag. Zorg wordt niet alleen de 5km gelopen, ook een 10km, halve marathon en 2 kinderafstanden staan op het programma. Wij van de 5 starten om 11:30. Een kwartier voor tijd sta ik te wachten, springen, rekken op het startschot.

Uniek vandaag is dat we een soort Tour de France start hebben. De eerste 270 meter lopen we geneutraliseerd achter de pacecar/-fiets/-brommer aan, dan pas is de echte start. Dat gebeurt omdat het parcours anders 5270 meter is en de start en finish toch echt op de Grote Markt moeten plaatsvinden. Erg grappig.

5 kilometer is eigenlijk een rot afstand. Er is geen tijd om rustig te starten, dat maak je namelijk niet meer goed. Maar als je te hard start, dan bekoop je dat aan het eind… of eerder… Aangezien ik in 24:42 wil finishen, wil ik binnen een kilometer op de 5:00 per kilometer zitten, en in het begin niet boven de 5:10 zitten.

Natuurlijk loop ik de eerste kilometer gelijk in 4:50. De tweede in 4:46. Tijdens km3 begint mijn hartslag mijn omslagpunt te passeren. Iets te vroeg misschien, dus ik probeer mijn hartslag weer naar beneden te krijgen. Km 3 en 4 loop ik dan net iets boven de 5:00 per kilometer. In de laatste kilometer ga ik vooral de laatste 300 meter iets harder. Mijn race heb ik kennelijk goed ingedeeld, want er zit geen echte eindsprint meer in. Eindtijd 24:10, 32 seconden sneller dan gedroomd, 50 seconde sneller dan gewenst en bijna 8 minuten sneller dan mijn 5km van vorig jaar. Ondanks de weinige trainingsarbeid van de afgelopen maand, loop ik toch maar weer een nieuw PR!

Volgende week begin ik met mijn schema voor de Halve Marathon van Egmond. Wederom een schema van Sportrusten. Tot aan Egmond heb ik nog een paar meetmomenten, met in november de 10 kilometer van de Beerenloop en in december de 15,6 kilometer van de Egmond Midwinterduinloop.

Geplaatst in Haarlem, Hardlopen, Wedstrijd | Tags: 5k, blessure, haarlem, Hardlopen, wedstrijd | 3 reacties

Roeien en hardlopen, gouden combi!

Geplaatst op 2 september 2015 door Rowing and Running

rowing present ergomter strip Ik wist dat hardlopen een goede training is om je sneller te maken bij het roeien. Maar dat het zo veel helpt!?

Door een voetblessure kan ik even niet hardlopen. Vervelend , ik zit midden in de voorbereiding voor de DtD. Gelukkig kan ik nog wel roeien. De eerste paar trainingen gingen gepaard met veel spierpijn in voornamelijk mijn billen. Ik moet weer leren zitten. Maar na een paar trainingen was het gevoel er weer en kon ik mijn oude tempi weer oppakken. Sterker nog, ik kon net zo hard en ver roeien als vroeger, maar met een lagere hartslag! Zou ik mijn PBs uit 2013, het jaar waarin ik bijna een miljoen meters roeide, kunnen verbeteren?

Zo deed ik een training van 10.000 meter, en uiteindelijk bleek die sneller dan mijn PB uit 2013.
Dan maar een echte poging op de 5000meter. En ja hoor, dik 20 seconden sneller! En dat met maar 4 roeitrainingen na een jaar hardlopen.

rowing-hits the wall Op naar het herstel en nieuwe records!

Rowing isn’t just one damn stroke after another — it’s the same damn stroke over and over again.

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie